Hee pssst

Artikelen door Rob Rib

Het leek de Houtvaart wel

Voor één keer niet op de fiets, dacht ik op 29 september, de avond van het afsluitende zomertoernooi, gewaarschuwd door Buienradar. En inderdaad, ik zat nog niet in de auto of daar gingen de hemelsluizen open. Goeiemorgen, wat een zondvloed. Het duurde maar een half uurtje, maar tegen zevenen bij Duinvliet aangekomen glom een zee van water me op de banen tegemoet. Het leek de Houtvaart wel. Xander en Joost namen de situatie in ogenschouw en Joost voorspelde dat het wel eens acht uur-halfnegen kon worden voor we de baan op konden. Lees verder

Onze gouwe ouwen!

door Rob Rib                       

Vraag Ferry Lamie en Paul Dubbe naar hun leukste herinneringen en ze worden razend enthousiast. Maar, laat ik beide clubiconen eerst even beknopt voorstellen.

Ferry Lamie, 69 (‘maar voel me nog steeds 20 jaar jonger’), beroepspensionado, al 40 jaar getrouwd met zijn kanjer Ineke (‘en ik ga nog jaren door’), tennist nog zo’n 1 à 2 keer per week. Hij singelt niet meer (‘kruisbanden op’), maar dubbelt nog op sterkte 7. “Dit jaar speel ik voor het eerst geen competitie, maar ik mis wel de spanning en het teamgevoel.” Ferry is ook een enthousiaste golfer. Dat doet hij zo’n 2 à 3 keer per week.
Paul Dubbe, 58, al 33 jaar gelukkig getrouwd met Josephine. “Samen zijn we bij de start lid geworden en zij heeft het een jaar of twintig bij de club volgehouden, denk ik.” Pauls vader was een van de oprichters van de club “en zelf werd ik er ook al snel bij betrokken”. Paul is hoofd afdeling Beleid van de gemeente Bloemendaal. Hij tennist gemiddeld twee keer per week. “Er wordt sinds mijn 50ste niet meer gesingeld, dus die sterkte is inmiddels gedaald naar 8. De dubbelranking blijft redelijk rond de 6.”

Wat vinden jullie van de nieuwe banen op Duinvliet?
Beiden vinden de banen super. “We zijn ooit begonnen op mateco. Een keiharde ondergrond met risico op blessures. Daarna kunstgras, waarbij de stuit van de bal veel lager is. Nu is alles natuurlijker en het spelletje is daarmee interessanter geworden.” Paul voegt daar nog olijk aan toe: “Ik begrijp dat Xander hoopt hierdoor ook betere spelers naar het park te trekken, maar hij vindt het vast niet erg als ook ik nog even blijf.”

Wat zijn jullie herinneringen aan de eerste jaren bij Fablo/Duinvliet?
Beiden zijn het over één ding eens: “De feesten! Er werden wat feesten georganiseerd in die beginjaren. En dat werd groots aangepakt. Alle leden waren altijd van de partij. Daar was de ruimte niet op berekend, maar met hulp van een aantal ondernemers binnen de vereniging werd dan gewoon een enorme tent aan het clubhuis gekoppeld. Wat een tijden waren dat. Er heerste toen een echte clubsfeer. De club is ontstaan uit een groep Ramplaankwartierbewoners die ’s winters in de Fablohal tennisten. Iedereen deed iets voor de club. Zelf heb ik (Ferry, red.) vier jaar de competitie vormgegeven. Anderen hielden zich bezig met technische zaken, het clubblad en dus die feesten. Het tennisenthousiasme was destijds zo groot dat je uit je bed gebeld kon worden om een partijtje te tennissen.”

Zien jullie een groot verschil tussen vroeger en nu op de club?
Paul: “De eerste 10-15 jaar was er een sterk clubgevoel. Daarna is dat wel een beetje weggeëbd. Gelukkig zie je nu, met de nieuwe banen en Manja en Xander aan het roer, dat de oude tijden lijken te herleven. De club bruist weer. Ik krijg zelf ook steeds meer zin om regelmatig een balletje te slaan.”
Ferry: “Zoals Paul het zegt, voel ik het ook. De animo voor het tennis is langzaam minder geworden. Maar gelukkig hebben het enthousiasme en de inzet van Xander en Manja de vereniging een nieuwe push gegeven. Neem mij nou. Zelfs ik heb besloten om op mijn oude dag weer samen met mijn dochter Iris bij Xander tennisles te nemen. Kun je nagaan!”

Wat is de mooiste herinnering uit je tennisleven?
Paul: “Heb je even? De afgelopen 35 jaar veel hoogte- en dieptepunten meegemaakt. Dat is het mooie van die sport. De ene dag sta je ze lekker te raken om je de volgende keer de ogen uit je kop te schamen. De beste jaren waren begin jaren negentig. Het koppel Dubbe/Lamie was op meerdere parken een gevreesde tegenstander (in onze bescheiden klasse dan), wat zo nu en dan leuke resultaten opleverde. 1993 was hierbij de uitschieter. We wonnen de open toernooien van Bennebroek en Merlenhove. Na die laatste overwinning heb ik het overwinningsglaasje alleen moeten nuttigen (Lees bij Ferry waarom!), maar het smaakte er niet minder om.
In dat jaar deed ik het ook redelijk in de single C 30+ met finaleplaatsen in de open toernooien van Brederode en LTC Santpoort. Ook kwam ik ver op Merlenhove. Gevolg was dat ik dat jaar werd uitgenodigd voor de toenmalige districtskampioenschappen eind augustus! Ik moest dat echter aan mij voorbij laten gaan omdat mijn vrouw juist toen was uitgerekend. Onze zoon werd dan ook op 27 augustus van dat jaar geboren! Zes dagen later mocht ik overigens als ambtenaar van de burgerlijke stand het huwelijk van Xander en Manja voltrekken! Voorwaar een bijzonder (tennis) jaar.”
Ferry: “De mooiste herinnering is ongetwijfeld de overwinning met Paul op Merlenhove. Ik had nooit gedacht de finale te halen en was van plan al zaterdag op vakantie te gaan. Maar we wonnen elke ronde, zodat we zondags in de finale stonden. De auto met kampeerwagen stond klaar op de parkeerplaats en na de prijsuitreiking zijn we meteen in de auto gesprongen op weg naar Frankrijk. In de buurt van Parijs vonden we een hotelletje waar we de gewonnen fles wijn soldaat hebben gemaakt.”
Paul: “Een aantal jaren later werd ik weer eens kampioen in de dubbel op het park van LTC Santpoort, nu aan de zijde van Nico van het Nederend. Dat lukt ons nooit meer, zeiden we. Om het het jaar daarop weer te flikken. Waarop we het derde jaar als eerste geplaatsten meteen in de eerste ronde met twee keer 6-0 verloren!
Nog één leuke anekdote: Je weet wellicht dat mixen met je echtgenoot/echtgenote over het algemeen dodelijk is. Vandaar dat wij dat nooit deden. Op één uitzondering na. Josephine had zich bij de clubkampioenschappen met een andere partner ingeschreven in de mix. De avond voor de start van de kampioenschappen meldde hij zich echter geblesseerd af. Goede raad was duur. Tegen beter weten in zijn plaats ingenomen en… een klein weekje later aan de zijde van Josephine zowaar clubkampioen in de mix! Hebben we daarna nooit meer gedaan.”

Tot slot: Wil je nog iets heel leuks weten over Ferry? Google dan zijn naam eens. Dan springen allerlei fantastische atletiekrecords uit zijn jeugd tevoorschijn, waarvan sommige nog steeds staan! Meneer was gewoon de Usain Bolt van de jaren zestig!
(Pieter Mineur bedankt voor de magnifieke fotobewerking.)
(*Elly Admiraal liet weten liever niet zo in de belangstelling te staan.)

Openingstoernooi geslaagd!

Het was volle bak op het openingstoernooi op vrijdagavond 31 maart. Ruim 55 mensen deden mee aan deze zeer geslaagde avond. De stemming was goed, het weer was goed en het tennis was goed.

Xander had voor de indeling een systeem met kaarten bedacht dat ik moest uitleggen, maar voor mij was het hogere wiskunde. Daarop deed Xander het maar zelf en mijn persoonlijke ervaring is dat ik een heel leuke tennisavond heb gehad.

Lees verder

Indelen

Nieuw indeelbord hele puzzel

Onze clubgenoot Hans Kuiken was bezig een nieuw indeelbord te maken omdat aan het oude wel wat bezwaren kleefden. Daar ga ik even een foto van maken, dacht ik. Nou, dat viel tegen. Ik trof Hans aan met een houten bord formaat attachékoffer, een hele berg aluminium stripjes, plastic strookjes en heel veel fronzen op zijn voorhoofd. “Het is een enorme puzzel,“ verzuchtte hij wel een paar keer. Om u toch alvast een indruk te geven hebben we de boel provisorisch een beetje op zijn plaats gelegd. En aanstaande maandag als het indelen begint, zult u zien hoe handig het bord is.

Hans, bedankt voor de inzet!

RR

Albert-Jan kan alles het beste

Vrijdag 3 maart had zich op Duinvliet een select gezelschap verzameld voor een niet alledaags sportfestijn. De krachten werden gemeten op drie verschillende terreinen: darten, tennis en sjoelen. En wie daar als winnaar uit de bus zou komen, moest dus wel een veelzijdig sporttalent zijn. Alles zat mee deze avond.

Lees verder